Tien spellen, dwars door Amersfoort.

Allebei een beetje. Je loopt een route van ongeveer 2 km door het oude centrum, dus je ziet net zoveel van de stad als bij een stadswandeling. Alleen staat op elke plek een spel klaar, en dat maakt het vooral een speurtocht: jullie zijn samen aan het zoeken, tekenen, raden en schatten in plaats van achter een gids aan te lopen.

Stadsspel of citygame hoor je ook wel eens, en dat klopt. Een puzzeltocht of city escape is het niet: daar los je samen raadsels op, hier speel je op elke stop een spel waar iedereen aan meedoet.

Tien verschillende, en allemaal spellen die je samen speelt op de plek waar je staat. Je tekent iets en de rest raadt wat het is, je zoekt de verschillen tussen een oude stadspoort en een foto ervan, je schat hoe hoog een kerktoren is, of je houdt op gevoel de tijd bij zonder ergens op te kunnen kijken.

Je hoeft er niets voor te weten en niet ergens goed in te zijn — bij de meeste spellen is een kind van 8 er net zo goed in als een volwassene.

De route is ongeveer 2 km, met tien stops. In anderhalf uur kun je alles doen; met een terras onderweg wordt het eerder twee.

De spellen zijn zo gemaakt dat het met twee spelers net zo goed werkt als met twintig. In je eentje kan het ook, maar daar is het niet voor gemaakt: de spellen draaien om wat je samen doet. Bij kleine teams worden er bij sommige spellen inzendingen van andere spelers toegevoegd om het spel niet te makkelijk te maken.

De tour is er in het Nederlands, Engels, Duits en Frans, en iedereen kiest de taal op de eigen telefoon. Zo speel je met buitenlandse vrienden gewoon in één team, ieder in de eigen taal.